2020 08 Onder de toren donderdag 26 maart: twee of drie of dertig

Ik geloofde niet wat ik las over de uitzondering voor religieuze samenkomsten: “Met een maximum van dertig gelovigen mogen die nog gewoon plaatsvinden, mits ze de voorgeschreven anderhalve meter afstand van elkaar bewaren en geen handen schudden.”

Let op: dit gaat niet over rouwplechtigheden, iedereen kan begrijpen dat maximaal dertig daarbij al pijnlijk is. Het gaat ook niet over bruiloften, hoewel daarbij iedereen denkt: wacht beter maar even met trouwen tot je weer echt feest kan vieren, lijkt mij veel leuker om het bruidspaar niet alleen op afstand te knuffelen.

Nee, het gaat echt over gewone religieuze bijeenkomsten, bijvoorbeeld kerkdiensten. Zo hoorde ik over een kerk die dit deed, met dertig geselecteerde gemeenteleden bij elkaar komen. Natuurlijk ging ik meteen een lijstje maken, welke dertig zouden door onze selectie komen. Of, nee meer Bijbels: laat ik erom gaan dobbelen (zie Handelingen 1).

Ik vind het een idiote uitzondering: religieuze groepen de mogelijkheid geven om het virus wat extra kans te geven. Asociaal! Terecht dat op de radio de voorzitter van het humanistisch verbond, Boris van der Ham, hiertegen protesteerde. Mooi ook dat René de Reuver, voorman van onze PKN, duidelijk zei dat het dringende advies van de kerk is: alleen online diensten.

Waar twee of drie samen zijn in mijn naam, daar ben ik in hun midden (Matteus 18). Dat gaat over de gemeente van Christus. Maar waar die gemeente vergeet dat Christus in al het lijden van de wereld aanwezig is, als een mens die langs de kant van de (levens)weg dood ligt te gaan – daar is die gemeente de naam van Christus vergeten. Christus is allang verdwenen. Hij is opgedoken in het ziekenhuis, waar mensen dood liggen te gaan, waar artsen en verpleegkundige alles geven om mensen te helpen. Hij is gezien onder de vluchtelingen in hun wanhoop, als één van hen en als één van degenen die nog iets doen om menselijkheid uit te dragen.

Maar in gemeenten die anderen in gevaar brengen, die niet solidair zijn met de rest van de mensen omdat ze het niet kunnen laten om samen te komen – naar mijn overtuiging is Christus daar niet meer. Laten we als kerk er voor de wereld zijn, een andere bestaansreden heeft de kerk immers niet.

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland