Boralia okt 2021

Mij bekruipt het merkwaardige gevoel dat ik al heel lang in ‘Maarland’ woon. Hoe dat kan, weet ik niet maar het is een erg prettig gevoel.

Natuurlijk, ik weet nog niet de weg. Letterlijk niet (hiephiephoera voor de plattegrond op m’n telefoon). Figuurlijk ook nog niet. Ik weet nog niet wie ik waarvoor moet hebben. En als ik wel weet wie ik moet hebben, dan weet ik niet altijd waar ik die kan vinden. Maar goed, dat komt allemaal wel, ik ben daar gerust op.

In de afgelopen maand heb ik verschillende overlegbijeenkomsten bijgewoond. Met diverse mensen nader kennisgemaakt. En in een superenthousiast werkgroepje de startzondag voor dit jaar voorbereid. Het begin is er!

Ik ben benieuwd naar die startzondag. Niet alleen naar het aantal mensen dat zich nu – bijna-post-corona-pandemie – weer durft te wagen aan de kerkgang, maar ook naar het spektakel van deze dag: de vele verschillende activiteiten én de taarten én de gezamenlijke maaltijd.

Ook ben ik erg nieuwsgierig naar het winterwerkprogramma en vooral naar de aarde waarin het aanbod zal vallen. Het is in het begin altijd even afwachten van welke activiteiten een gemeente enthousiast wordt.

Met plezier heb ik de mails ontvangen die in reactie op mijn MaarlandMailbericht – over gebrek aan telefoonnummers – naar mij toe werden gestuurd: dank! Begrijpelijkerwijs zorgt iemands telefoonnummer ervoor dat diens koffie dichter onder mijn handbereik komt…. Alle gekheid op een stokje: wie mij om welke reden dan ook (eerder) wil zien en spreken, bel (0653672710) en we treffen elkaar.

Toen ik in de vorige eeuw begon, werd mij te verstaan gegeven dat een hervormde dominee 5 vrije dagdelen heeft. Wel, daar houd ik mij nog steeds aan. In de regel houd ik vrijdagavond en zaterdagochtend (grasmaaien) vrij. En maandag gebruik ik als vrije-studie-dag: ik volg een voortgezette opleiding Transactionele Analyse, deze opleiding hoop ik over een paar jaar met examens af te ronden.

Los van dit alles: bellen kan altijd en op alle dagdelen. Als het kan, neem ik op en anders bel ik terug.

Allee, tot zover voor nu.

Vrede + alle goeds toegewenst,
André vdB

Nieuwsbrief Vredekerk

Bijbelvers van de dag

Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is zijn liefde in ons ten volle werkelijkheid geworden.

PKN Vredekerk Maarland