Brief van Greta Huis

Omdat zij aanstaande zondag niet voor kan gaan, stuurde Greta Huis onze gemeente de volgende brief. Overigens worden er zondag wel diensten uitgezonden, om 9.30 uur, via www.kerkomroep.nl:

Dienst Maarland   
Dienst Vredekerk

Exodus uit de corona-crisis

Wat een barre en heftige tijden! Donderdagavond 12 maart zette premier Mark Rutte al de eerste verregaande maatregelen uiteen, nodig om het coronavirus te bestrijden. En afgelopen zondagavond 15 maart volgden er nog meer: scholen, restaurants etc. tot en met zondag 6 april dicht! Ongehoord. Het dagelijks leven ligt plat. En dat doet wat met ons.

Afgelopen weekend merkte ik al aan de mailtjes en telefoontjes hoezeer de mensen van mijn gemeente zich grote zorgen maken. Zorgen om de eigen kwetsbare gezondheid, die van dierbaren of om het asociale gedrag van mensen in supermarkten. In een verregaand sociaal isolement moet ieder van ons daar allemaal mee om zien te gaan. Om daar een beetje aan tegemoet te komen deze brief. Om u / jou zo een hart onder de riem te steken.

Deze zondagen van de veertigdagentijd wordt als alternatief het Exodusverhaal gelezen.

Exodus 17:1-2 Vanuit de woestijn van Sin trok het hele volk van Israël verder, van de ene pleisterplaats naar de andere, volgens de aanwijzingen van de Heer. Toen ze hun tenten opsloegen in Rifidim, bleek daar geen water te zijn om te drinken. Ze maakten Mozes verwijten. ‘Geef ons te drinken, geef ons water!’ zeiden ze.

Het volk Israël is net goed en wel begonnen aan de lange tocht door de woestijn. Het tekstgedeelte uit Exodus laat een nieuw dieptepunt in de verhouding tussen volk, Mozes en Jahweh, zien. De eerste keer gebeurt dit als het leger van de Farao achter het volk aan komt. De tweede keer is er twijfel wanneer er geen eten is. En nu slaat de paniek voor de derde keer toe. Ze hebben dorst en spreken Mozes aan als verantwoordelijke. Water is noodzakelijk. Maar minstens zo belangrijk, vertrouwen. Dat begint klein en moet groeien. In elke relatie. In elke crisis. Vertrouwen is er niet zomaar. Ook niet tussen het volk, Mozes en God.

Op donderdag 27 februari is de eerste besmetting met het coronavirus in Nederland vastgesteld. En nu zitten we met zijn allen midden in een crisis van ongekende omvang. Er klinken verwijten. Er wordt gehamsterd. Duidelijk wordt dat in een tijd van crisis niet alleen het beste in mensen naar boven komt. Zoals het handgemeen van twee vrouwen in een supermarkt om een pak toiletpapier. A.s. zondag 22 maart zit de helft van de veertigdagentijd erop. De voorganger mag de paarse stola af doen en de roze stola (paars met al wat wit van Pasen) mag om. Op de altaartafel liggen vaak enkele bloemen. Er ligt deze zondag als het ware ‘een lenteglans over de viering van de liturgie’. Dit jaar niet in Nederland, want het coronavirus ‘ligt’ over de liturgie want kerkdiensten gaan niet door. Het is nog in het geheel niet te overzien wanneer we op de helft van de coronacrisis zijn. Maar dat komt! En daar moeten we tegen alle nare berichten in aan vast houden. Moed houden dat dat ook gaat komen. Als teken daarvan zouden we uit de tuinen en van de balkons een narcis, een takje van de forsythia, een tulp, anemoon, of hyacint kunnen plukken en die in een vaasje zetten. Als teken van hoop op een spoedige afloop. Als teken van vertrouwen in onze bestuurders, medici, verpleegkundigen en alle anderen met zorgtaken en actief in de vitale beroepen. Tegen deze crisis in, een lenteglans waarmee we onszelf en elkaar bemoedigen. We komen eruit!

Iedereen heel veel sterkte toegewenst!

Greta Huis

Reageren kan via Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Wie een lamp aansteekt, zet hem niet onder een vat of onder een bed, maar plaatst hem op een standaard, zodat iedereen die binnenkomt het licht ziet.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland