Omzien naar elkaar.

Allemaal kennen we mensen die te maken hebben met tegenwind.
Sommigen hebben de wind vol tegen, bij anderen dreigt de wind hen van opzij omver te blazen.
Waar die tegenwind vandaan komt en hoe hard die blaast, het doet er eigenlijk niet toe.
Het is zinloos en bijna altijd omgepast om tegenslagen met elkaar te vergelijken.
Want wie tegenwind heeft, heeft ermee te kampen.

Het is een wijsheid die op zo’n tegeltje aan de muur past.
“Je moet het wel zelf doen, maar niet alleen”.
De wind gaat er niet van liggen, je moet er nog steeds netzo hard tegenin worstelen, maar samen met een ander, al is het maar voor even, voelt het anders.

Soms zijn we verlegen om iemand te vragen om mee te lopen.
Soms zijn we verlegen om iemand aan te bieden om mee te lopen.
Onuitgesproken wensen blijven zo soms over en weer ongewenst onbeantwoord.

De kunst lijkt te zijn om elkaar ruimte te geven voor vragen en antwoorden. En dat je je niet zwak, afgewezen of beledigd hoeft te voelen.

Vriendschap is een samenspel van geven én ontvangen, van helpen én je laten helpen.

Allee, we zijn geen stekelvarkens voor elkaar, laten we naar elkaar omzien, al dan niet op 1.5 meter afstand.

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Zie, God is mijn helper, de Heer is het die mijn leven draagt.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland