Onder de toren op donderdag 14 mei: Ramadan

De islamitische vastenmaand Ramadan loopt al weer tegen het einde. Vroeger dacht ik altijd dat het een maand is om medelijden te hebben met moslims, die bijna dertig dagen lang overdag niet kunnen eten. En niet alleen niet eten, ook niet drinken. Dat laatste lijkt mij echt lastig, zeker als je werk hebt waarvan je dorst krijgt. Zo zag ik vorig jaar een paar vastende voetballers van Ajax middenin de wedstrijd even snel naar de kant gaan: de zon was onder en dat is het moment waarop je kunt eten en drinken. Ze voetbalden er volgens mij niet minder om.

Maar dat medelijden, dat klopt niet. De Ramadan is gewoon een speciale maand. Bijzonder, omdat je meer dan anders met je geloof bezig bent. Maar ook omdat het een tijd is waarin je veel met familie en vrienden optrekt. Je gaat naar de moskee en dan eten na zonsondergang, en soms eet je nog een keer vroeg in de morgen. Dat zijn speciale momenten. Het maakt je nachtrust wel een stukje korter, zeker in de zomer als het laat donker wordt en vroeg licht. In islamitische landen ligt daarom in de vastenmaand het werk voor een deel plat. Er gaat teveel tijd en energie zitten in het vasten en het samen eten, om nog aan werken toe te komen. Het is dus echt een periode van gezelligheid en bezinning.

Vaak is er ’s avonds, na het breken van het vasten, een zogenaamde Iftarmaaltijd. Mensen die genoeg geld hebben, organiseren een maaltijd in één van de zalen van een moskee. Daarvoor worden moskeegangers uitgenodigd, maar soms ook buurtbewoners. Aan mijn leerlingen op de basisschool vertel ik altijd dat er twee momenten zijn waarop je zomaar een gratis maaltijd kunt krijgen: tijdens de Ramadan kun je als gast zomaar binnenlopen bij een Iftarmaaltijd; op Sederavond (vooravond van het Joodse Pesachfeest) kun je zomaar een Joods huis binnenlopen. Er staat daar altijd een extra stoel aan tafel voor Elia, en wie weet – ben jij dat wel. Natuurlijk kennen ook andere godsdiensten zo’n gastvrije traditie: bijvoorbeeld de sikhs in India en de christenen van het Leger des Heils.

Voor moslims moet dit de lastigste Ramadan ooit zijn. Want het samenkomen moet beperkt worden tot je directe familie. Geen opa of oma, oom of tante, neef en nicht; geen vrienden of buren; geen Iftar maaltijd en straks een Suikerfeest (aan het einde van de Ramadan) waar je veel van de gezelligheid mist. Het fysieke samenzijn wordt nu vervangen door beeldbellen en dan maar elkaar laten zien wat voor lekkers je te eten hebt. Misschien geeft de bizarre setting van deze corona maanden juist wel meer ruimte aan bezinning.

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

Nieuwsbrief Vredekerk

Bijbelvers van de dag

Overdenk eens goed wat dit wil zeggen: 'Barmhartigheid wil ik, geen offers.' Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.