Onder de toren op donderdag 23 april: de goede herder

Ik lees in de krant (VK, zaterdag 18 april) vijf interviews met zorgmedewerkers in verpleeghuizen en covidcentra voor ouderen. Een van de interviews is met een verzorgende in een verpleeghuis. Omdat het Coronavirus er heerst, is er een speciale Corona afdeling. Daar worden de mensen verpleegd door helemaal beschermde zorgmedewerkers: mondkapjes en bril op, schort en handschoenen aan.

De bewoners blijven zoveel mogelijk op hun eigen kamer. Maar bewoners met dementie begrijpen het vaak niet. Ze weren de zorg af, ze worden agressief of verdrietig, ze halen het zuurstofslangetje uit hun neus.

De mensen herkennen de zorgmedewerkers ook niet meer, omdat ze helemaal ingepakt zijn. De vertrouwdheid is weggevallen. Via beeldbellen met familie wordt geprobeerd om mensen wat vertrouwdheid en rust te geven.

Wat de geïnterviewde zorgmedewerker het meest raakt: ‘Wat ik echt vervelend vind, is dat je puur klinisch bezig bent. Ik ken mijn cliënten, en zij kennen mij, soms al jaren. Je maakt vaak een praatje. Normaal begeleid je het stervensproces heel liefdevol, nu ben je vooral zakelijk en anoniem bezig. Ze moeten de familie al missen, en daar sta jij dan aan hun bed, in je robotachtige pak.’

Een ander zegt: ‘Ik schrijf mijn naam op mijn schort, anders weten ze niet wie ik ben’.

Weer een ander: ‘….dan zie ik een dame van 94, die mist het fysieke contact, de knuffel, de kus. Ik zie het verlangen. Maar de familie mag het niet, en wij ook niet. Dat doet echt pijn…..Als je een cliënt geholpen hebt, willen ze graag knuffelen. Dat kan natuurlijk niet. We geven ze dan maar een knipoog of een snelle aai over de arm, en maken grapjes om het gemis te verzachten.’

Het zijn allemaal indrukwekkende verhalen over wat er “gewoon” gebeurt achter de deuren van de zorg, ook in ziekenhuizen. Wat opvalt is dat de zorgmedewerkers met grote overtuiging en liefde kiezen voor dit werk. Eén van hen zegt: ‘Zelf ben ik niet bang voor het virus, absoluut niet. Ik ben vooral bang dat als ik het krijg, ik moet uitvallen op de werkvloer.’

Wat bij mij blijft hangen is de uitspraak: ‘ik ken mijn cliënten en zij kennen mij…’ Het doet mij sterk denken aan die uitspraak van Jezus uit Johannes 10: ‘Ik ben de goede herder. Ik ken mijn schapen en mijn schapen kennen mij.’

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland