Onder de toren op maandag 25 mei: Ballingschap

Onze landelijke kerk stuurde een bericht rond over de mogelijkheid om weer samen te komen bij een kerkdienst. Vanaf 1 juli zijn bijeenkomsten tot honderd mensen weer toegestaan. In de maand juni kunnen kerken oefenen – met maximaal dertig mensen – hoe je coronaproof kunt samenkomen. Landelijk is een protocol opgesteld, en aan de hand daarvan moet voor iedere kerkgebouw een gebruiksplan worden gemaakt. In de kerk zijn vastgestelde looproutes en vastgestelde plaatsaanduidingen, want de anderhalve meter regel blijft natuurlijk. Mensen die samenwonen, mogen samenzitten. Er moet een reinigingsplan zijn, en een coördinator die alles (letterlijk) in goede banen leidt. Een (fysieke) collecte en een collectezak, dat kan niet; net als koffie drinken. Je moet werken met een reserveringssysteem en bij het verlaten van de kerk oppassen voor opstoppingen. Gemeenteleden van zeventig jaar en ouder kunnen eigenlijk niet komen, want zij behoren echt tot de risicogroep. Gemeentezang wordt sterk afgeraden, juist zingen lijkt een goede manier om het virus door te geven.

Dit nieuwe normaal noem ik liever – zoals ik al eerder heb geschreven – ballingschap. We zijn in ballingschap en de dictator die het op zijn geweten heeft is met z’n miljarden. In een schrikbeeld zie ik ons zitten: op anderhalve meter van elkaar, maar sommigen zitten wel dichtbij elkaar omdat ze samenwonen – zo wordt meteen onze woonsituatie weerspiegeld in onze plaats in de kerk; wie er niet zit, vanwege leeftijd of kwetsbare gezondheid, wordt pijnlijk duidelijk aan de anderhalve meter; zingen doen we niet, we zwijgen en luisteren; na het amen verlaten we schuchter via de gewenste looproute de kerk en praten misschien buiten op veilige afstand nog even na.

Maar angst is een slechte raadgever: weg met de schrikbeelden. De profeet Jeremia (29, 4 – 7) spreekt tegen het volk in ballingschap: ‘Bouw huizen en ga daarin wonen, leg tuinen aan en eet van de opbrengst…..Bid tot de Ene voor de stad waarheen ik jullie weggevoerd heb en zet je in voor haar bloei, want de bloei van de stad is ook jullie bloei.’

Laten we onderzoeken wat wel mogelijk is en opbouwt. In de krant schrijft een collega hoe hij de online kerkdiensten met een kring in de kerk houdt, stoelen op ruime afstand en eerst handen ontsmetten. In de kring is er altijd ruimte voor de ander die niet kan komen. We kunnen experimenteren met het openstellen van de Petrus en Pauluskerk (en / of een andere kerk) op bijvoorbeeld vrijdagmiddag, met ieder uur een gastvrouw / -man. Mensen kunnen in het koor luisteren naar religieuze muziek, even zitten, een kaarsje aansteken, een voorbede opschrijven. Wie heeft er nog meer ideeën?

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland