Onder de toren op maandag 27 april: koningsdag

Ik hink altijd op twee benen, de een is republikeins en de ander koningsgezind. Als ik nadenk over hoe vreemd het is dat er een familie is die van ouder op kind een koningschap doorgeeft – dat is toch eerder middeleeuws dan van deze tijd! Wat daar de laatste jaren nog bij komt, is een gevoel van groot onrecht als ik die drie prinsessen zie. Je zult maar geboren worden in een familie, die altijd in de bladen staat (goedschiks of kwaadschiks). Je zult de televisie maar aanzetten en dan jezelf weer eens terugzien in Blauw bloed. Of nog erger: je zult maar op Twitter zitten en dan moeten lezen wat al die korte lontjes nu weer te zeggen hebben over jouw jurk of jouw kapsel of nog erger jouw uiterlijk. En daar heb je niet om gevraagd, je bent gewoon domweg geboren in die familie. Is je vader of moeder een zogenaamde BN er, dan kun je misschien nog enigszins onder de radar duiken. Maar als je koninklijk bloed hebt – wat dat ook moge zijn – dan ben je aan de Filistijnen overgeleverd.

Aan de andere kant doen die Oranjes het over het algemeen – ik ga nu geen oude koeien uit de sloot trekken – best aardig. Ze zijn met hart en ziel betrokken bij ons als – zeg maar – gewoon volk. Ze hebben een symbool waarde die uitgaat boven die van het Nederlands Elftal, want ze zijn veel constanter in hun prestaties. En het alternatief, een president….lees de krant, het geneest je meteen van de overtuiging dat een president zo leuk is. Als ze niet boven de wet zouden staan, zou voor vele presidenten opsluiting dreigen en dat zou de wereld een stuk veiliger maken.

Bovendien hebben we nu het Corona-virus. Corona betekent kroon. Dat heeft  te maken met het (overigens voor het blote oog onzichtbare) uiterlijk van het virus. Maar het lijkt er in overdrachtelijke zin ook wel op dat het Corona-virus zich heeft laten kronen tot ouderwetse koninklijke alleenheerser, die de hele wereld naar zijn hand zet. Dat mogen wij niet laten gebeuren, dat doen we ook niet: we zijn met al onze maatregelen in het verzet gegaan. Vandaag hoort daarbij dat ik duidelijk wil maken dat er maar één is die in ons land een kroontje mag dragen, dat is de koning. Nou ja, de koningin mag ‘m ook wel eens opzetten. Maar dat virus – dat niet!

Daarom zal ik – niet helemaal uit volle borst maar toch – vandaag dat nogal gedateerde eerste couplet van het Wilhelmus zingen. En hopelijk zingen we dan ook met z’n allen het zesde couplet ‘Mijn schild ende betrouwen’, dat kan ik wel uit volle borst meezingen. Bij de woorden ‘de tirannie verdrijven’ zal ik denken aan dat virus, dat ten onrechte een kroon draagt; dat nog lang niet verslagen is, maar ja: de 80 jarige oorlog duurde ook tachtig jaar.

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

U, HEER, bent groots en machtig, vol luister, roem en majesteit. Alles in de hemel en op aarde behoort U toe, HEER, U bezit het koningschap en de heerschappij.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland