Onder de toren op woensdag 15 april: onzekerheid

Het zijn onzekere tijden. Niet dat niet elk moment in een mensenleven een onzekere tijd is, maar daar sta je in normale tijden niet zo bij stil. Dat je leven elk moment onderuit kan gaan, dat besef je bijna nooit. Gelukkig maar! Het klinkt soms door in een liedje, zoals dat van De Dijk: dansen op een vulkaan. Of in een verhaal van iemand wiens leven opeens op de kop stond door een ziekte of een ongeluk.

Het Coronavirus ontregelt ons geregelde leven, het drukt ons met onze neus in de onzekerheid. Vooral mensen die beseffen hoe kwetsbaar zij zelf zijn of hoe kwetsbaar hun geliefde is, ervaren die onzekerheid sterk. Maar ook mensen die geen vaste baan hebben, of die een eigen bedrijf hebben dat nu compleet stil ligt. Kinderen in een onveilige thuissituatie, die nu niet naar de veilige school kunnen.

Een medicijn tegen onzekerheid is er niet. In de krant las ik een interview met een filosoof die stelt dat er grofweg twee reacties zijn op onzekerheid. De eerste is: risico’s uit de weg gaan en voorzorgsmaatregelen nemen. De tweede is gek genoeg: de risico’s opzoeken, de grens aftasten – misschien vandaar die Coronafeesten die af en toe worden ontdekt en opgedoekt.

Dat laatste raadt de filosoof natuurlijk niet aan. Maar hij geeft wel het belang aan van een ander op wie je kunt bouwen. Iemand met wie je kunt praten – al dan niet over de telefoon, of via het beeld of live – met wie je je zorgen kunt delen.

Wat ook kan helpen in een periode van onzekerheid is een vast dagritme. Zoiets als in het klooster met hun gebeden op vaste tijden, en werken en ontspannen en eten ook op vaste tijden. Dat kan thuis ook, het kan een houvast geven. Zeker als je in je dagritme niet alleen werken stopt maar ook ontspanning en contact met anderen.

Wat verder kan helpen is vertrouwen, het onderhouden van je innerlijk kompas. Daarbij moet ik alweer denken aan de woorden van Jezus uit het Mattheus evangelie (11, 29): ‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht.’

Natuurlijk kan je innerlijk kompas zich ook op iets anders richten. Maar voor mij zijn deze woorden van Jezus van grote waarde: ze geven rust en richting.

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Dus door te luisteren komt men tot geloof, en wat men hoort is de verkondiging van Christus.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland