Toekomstige evenementen

  1. Kerkdienst Vredekerk

    12 juli 09:30
  2. Kerkdienst Jacobuskerk

    19 juli 09:30
  3. Kerkdienst Vredekerk

    19 juli 09:30
  4. Kerkdienst Petrus & Pauluskerk

    26 juli 09:30
  5. Kerkdienst Vredekerk

    26 juli 09:30
  6. Kerkdienst Kerk Eenum

    26 juli 19:00
  7. Kerkdienst Mariakerk ‘t Zandt

    2 augustus 09:30
  8. Kerkdienst Vredekerk

    2 augustus 09:30
  9. Kerkdienst Petrus & Pauluskerk

    9 augustus 09:30
  10. Kerkdienst Jacobuskerk

    16 augustus 09:30

Onder de toren op woensdag 27 mei: nabijheid

Groot respect heb ik altijd al gehad voor geestelijk verzorgers in ziekenhuizen. Vaak moeten ze hun plaats bevechten tussen alle medisch noodzakelijke handelingen. Mijn respect is sinds de komst van de coronaziekte in onze mensenwereld alleen maar gestegen. Ik heb een krantenartikel van zo’n twee maanden geleden bewaard. Het is een gesprek met een aantal geestelijk verzorgers in ziekenhuizen: hoe verleen je goede bijstand aan zieke en doodzieke mensen, die besmet zijn met corona? Geestelijke bijstand heeft behoefte aan nabijheid. Dat betekent niet dat je niet nabij kunt zijn terwijl er fysieke afstand is. Maar het maakt het wel een stuk moeilijker als je als geestelijk verzorger bij een doodziek mens wordt geroepen en je moet met schort, mondkapje, spatbril, haarnetje, handschoenen contact proberen te maken. Alleen al je bewustzijn van hoe jij er uit ziet, zou mij verlegen en onthand maken. Je zoekt contact met iemand door met je ogen te spreken, kan dat door een spatbril? Je wilt proberen met iemand een paar woorden te wisselen, komen je woorden aan vanachter dat mondkapje? Je wilt peilen of iemand misschien een klein ritueel wil, maar heeft de ander adem genoeg om te zeggen wat hij wil?

Een ritueel kan zo goed helpen en zoveel kracht geven aan ieder die er bij betrokken is. Het aansteken van een kaars. Het lezen van een bekend Bijbelwoord dat troost. Het uitspreken van een gebed. Het samen met andere aanwezigen bidden van het Onze Vader. Het zegenen van iemand.

Het zijn rituelen die het verdriet en de verbondenheid, het vertrouwen en de angst een plaats geven. Maar een ritueel veronderstelt wel dat zij die erbij zijn, er open voor staan. Als geestelijk verzorger word je – vooral met mensen die zo snel doodziek kunnen worden als bij corona – vaak geconfronteerd met mensen die je niet kent. Het lijkt mij heel moeilijk om dan, met een afgeschermd gezicht, te pijlen hoe iemand reageert op jouw voorzichtige vragen. Het ritueel vraagt om nabijheid, dat kan zonder iemand aan te raken. Maar het is wel moeilijk, ik zou haast zeggen tegennatuurlijk (maar ik bedoel tegencultuurlijk). Het gebed vraagt er om de ander bij de hand te nemen. Het samen bidden van het Onze Vader roept een kring op, hand in hand. Het zegenen vraagt om handen op je hoofd. Nee het hoeft niet, het kan ook zonder. Maar eerlijk gezegd is dat mij tot nu toe niet gelukt. Als geestelijk verzorger in een ziekenhuis waar corona rondwaart, moet je wel afstand bewaren. Groot respect heb ik voor de geestelijk verzorgers in ziekenhuizen.

domie Tjalling

Reageren? Mail / bel met Tjalling Huisman: 0596 571393 / tjhuisman27@gmail.com

Nieuwsbrief Vredekerk

Bijbelvers van de dag

Rijkdom helpt je niet op de dag dat God straft, rechtvaardigheid redt van de dood.