Terugblik kloosterweekend Abdij Koningsoord

Koningsoord is een stichting van de trappistenabdij Koningshoeven, die in 1881 bij Tilburg werd gesticht. Er was geen vrouwenklooster terwijl daar wel behoefte aan was.

In november 1933 werd in Berkel-Enschot met de bouw begonnen van een vrouwen klooster.

Omdat de gemeente Tilburg het voornemen had, op het terrein van de abdij een woonwijk te vestigen en de zusters zich gehinderd voelden in hun monastieke beleving door de steeds verder opdringende woonfuncties, besloten zij te verhuizen.

Op 19 november 2007 is begonnen met de bouw van een nieuw klooster op het landgoed Johannahoeve tussen Arnhem en Oosterbeek.

Op 8 mei 2009 zijn de zusters verhuisd naar het nieuwe “Koningsoord.” Op 6 oktober vond de kerkwijding plaats, en vanaf dat moment is 6 oktober een feestdag voor de zusters!

De zusters horen bij een oude kloosterfamilie, de trappistinnen, en baseren hun leven op de spiritualiteit van de heilige Benedictus. De Regel van Benedictus benoemt de drie pijlers van het kloosterbestaan: het gebed, de lectio divina (goddelijke lezing) en het werk.

Het lectio divina legt voor de zusters het fundament voor de dag. Het betekent dat je meditatief bezig bent met een bijbeltekst. Het herhalen van een tekst uit de Bijbel houdt hen erbij als de gedachten dreigen af te dwalen.

Abdij Koningsoord is een stilteklooster, er wordt nauwelijks onderling gesproken. Het gesprek gaat voornamelijk tussen de zusters en God. Wel spreekt de abdis (hoofd van het klooster) met iedere non afzonderlijk.

Op vrijdag 16 februari vertrokken wij als groep van 11 personen naar dit klooster. We werden uiterst vriendelijk welkom geheten door “gastenzuster” Benedict. Ze gaf ons een korte rondleiding en we installeerden ons op onze kamers. Na een kopje koffie in onze gezamenlijke huiskamer konden we meedoen aan onze eerste Vespers. De nonnen hebben 7 gebedstijden: Nachtwake, Lauden, Terts, Sext, Noon, Vespers en Completen. In deze volgorde werden ze gebeden. Wij probeerden deze zoveel mogelijk mee te doen. Wat aardig goed lukte. … 🙂

In een periode van 2 weken bidden de zusters zingend alle 150 psalmen . Wij mochten in de diensten zachtjes “meezingen”. Als tijdens de psalm het geloof beleden werd, gingen de zusters staan en bogen naar voren. Wij deden mee en vonden het eerst ongemakkelijk maar geleidelijk aan voelde het goed om mee te doen. Na de Completen kwamen we samen in de huiskamer waar we nog wat konden napraten.

Op zaterdagochtend hebben we een gesprek met zuster Benedict waarin ze ons op openhartige wijze vertelde hoe ze ertoe gekomen is om kloosterlinge te worden en wat het haar brengt.

Ze wilde helemaal niet en vroeg God om haar deur voorbij te gaan, maar de roeping was sterker.

“Door een vaste structuur aan te houden in het uiterlijke leven kan er beter orde geschapen worden in de innerlijke chaos”, aldus zuster Benedict, met de verwijzing “God schiep ook uit de chaos”.

Het was een bijzondere ervaring om iemand zo bescheiden en oprecht te horen vertellen over haar levensvervulling. Deze ontmoeting met zuster Benedict was voor ons het hoogtepunt van het weekend.

Op zondag was er, naast de gebedstijden, ook een eucharistieviering, waarbij er meerdere mensen uit de omgeving aanwezig waren. Voor de zusters een belangrijk moment van de week.

In de stilte te leven is voor de zusters belangrijk. Ook van ons werd er zoveel mogelijk stilte verwacht. Dit was niet altijd gemakkelijk. Zeker bij de eerste maaltijd die we in stilte moesten houden voelden we ongemak. Maar naarmate het weekend vorderde voelden we ons steeds meer verbonden in de stilte.

Ook voelden we verbondenheid in de fijne gesprekken die we hebben gehad. Soms één op één en soms in een grotere groep maar altijd waardevol en verrassend.

Het klooster ligt in een prachtig natuurgebied, in een glooiend landschap, waar we heerlijk konden wandelen en de stilte zoeken. De rust en de stilte die we proberen mee te nemen in ons dagelijks (chaotisch) leven.

Hartelijke groet van de kloostergangers: Anita, Henk, Dick, Jolanda, Elske, André, Melson, Linda, Gerda, Siska en Janneke.

De nieuwsbrief

Bijbelvers van de dag

Zie, God is mijn helper, de Heer is het die mijn leven draagt.

protestantse gemeente i.w. Vredekerk/Maarland