Toekomstige evenementen

  1. Ontmoetingen Elthato

    29 oktober 20:00
  2. Kerkdienst Vredekerk

    1 november 09:30
  3. Kerkdienst Petrus & Pauluskerk

    8 november 09:30
  4. Kerkdienst Vredekerk

    8 november 09:30
  5. Kerkdienst Jacobuskerk

    15 november 09:30
  6. Kerkdienst Vredekerk

    15 november 09:30
  7. Kerkdienst Petrus & Pauluskerk

    22 november 09:30
  8. Kerkdienst Vredekerk

    22 november 09:30
  9. Kerkdienst Donatuskerk

    29 november 09:30
  10. Kerkdienst Vredekerk

    29 november 09:30

“ Wij weigeren vijanden te zijn”

Op 4 oktober is de jaarlijkse Israel-zondag.

Israel… het land van de bijbel. Wij kennen God via de verhalen van het oude Israel. Jezus was een vro­me Jood, die leefde volgens wat wij nu het Oude Testament noemde. Als je christelijk bent opge­voed, is Israel je bekend en vaak dierbaar.

Maar Israel is ook de staat Israel van nu. In 1948 werd de staat Israel gesticht als een etnische staat: alleen Joden kunnen staatsburgers met alle rechten daarvan zijn. Maar daar zijn nu eenmaal ook de Pa­lestijnen, die er van oudsher woonden. Deze Pales­tijnen hebben door de Verenigde Naties bij het stichten van de staat Israel stukken land toegewe­zen gekregen: de Palestijnse Gebieden. In 1967 be­zette de staat Israel deze Palestijnse Gebieden. Sindsdien hebben Zionisten Joodse nederzettingen gebouwd op Palestijns gebied en de Palestijnen die er woonden verdreven. Vrede lijkt ver weg. De naastenliefde, de liefde voor de vreemdeling, die de Joodse Tora leert, lijken mijlenver weg. Deze twee kanten van het woord ‘Israel’ maken het gecompli­ceerd om zomaar Israel-zondag te vieren.

Er zijn gelukkig veel christenen in de hele wereld, Joden in Israel zelf en daarbuiten, én Palestijnen die blijven werken aan en hopen op een rechtvaar­dige vrede waarbij het land wordt gedeeld. Een voorbeeld….

Op een heuveltop in het glooiende land rondom Be­thlehem, officieel Palestijns gebied, ligt de olijven­plantage van de Palestijnse familie Nassar. Het be­drijf wordt al een poos geleid door Daoud Nassar, in samenwerking met zijn broer Daher, zijn vrouw en zijn moeder. De familie is christen, zoals veel Pa­lestijnen. Daoud heeft in 2014 in Loppersum ver­teld over zijn werk. De grootvader van Daoud en Daher heeft in 1916 het land gekocht en de familie bezit de papieren van de eigendomsrechten. Sinds tientallen jaren wordt het land en dus het bedrijf echter bedreigd door Joodse Israeli’s, die het leven van de familie Nassar proberen onmogelijk te ma­ken, om het land te kunnen annexeren. De docu­menten die het eigendom van de familie Nassar be­wijzen worden door de staat Israel niet erkend.

In 2001 startte de familie Nassar het project ‘Tent of Nations’, waar Joden, Palestijnen, Moslims en Christenen elkaar kunnen ontmoeten. Kinderen en jongeren komen er op zomerkamp en vrijwilligers uit de hele wereld helpen bij het werk. Vrouwen volgen workshops, buitenlandse gasten komen op bezoek. Alles staat in het teken van vredesonder­wijs, strikt geweldloos verzet. Het doel is dat men elkaar ontmoet, leert kennen en, ook al ben je an­ders, elkaar leert te respecteren. Steeds gaan de be­dreigingen, en ook het verwoesten van de olijfplan­tages, door. Omdat de gebouwen van de Tent of Na­tions steeds gevaar lopen, woont men daar nu voornamelijk in grotten. Daar zijn ook de samen­komsten. De autoweg naar de Tent of Nations is door Israeli’s met hopen stenen versperd. Met de auto moet je ver omrijden.

Maar als je dan bij de grens van de Tent of Nations komt ligt daar een grote steen, waarop in het He­breeuws, het Arabisch en het Duits staat: “Wij wei­geren vijanden te zijn”. Hoe dan ook willen Daoud en zijn hele familie de ander, de Joodse Israeli, de Israelische staatspolitie, zelfs de Zionistische kolo­nist uit de Joodse nederzetting die vlak bij is ge­bouwd, als medemensen blijven zien. Niet vanuit de slachtofferpositie, niet wanhopig, maar altijd ge­sterkt door de hoop dat God hen bijstaat en dat zij uiteindelijk gerechtigheid zullen beleven, vrede en vrijheid, samen. Daartoe proberen zij al jaren lang via juridische weg hun land en bedrijf te kunnen behouden. Dat kost veel geld, én frustraties.

Nu is er ook Corona. Nu kunnen er geen vrijwilli­gers komen helpen bij het vele werk en de cursus­sen van de Tent of Nations. Bovendien, die aanwe­zigheid van buitenlandse gasten gaf de Tent of Na­tions nog enige bescherming tegen invallen van Joodse Israeli’s, en die bescherming is nu ook weg­gevallen. Maar de familie Nassar wanhoopt niet. Ik citeer uit de Nieuwsbrief 19 september, waar Da­oud schrijft:

“Ik weet dat de kaars nog steeds brandt in deze donkere tunnel, hoewel ik die zelf niet altijd kan zien. Het kost me moeite om helderheid te krijgen over het zetten van de juiste stappen en de juiste richting. We weten dat het licht er is, maar op het moment leef ik vooral in het vertrouwen dat ande­ren voor mij het licht blijven dragen. Onze strijd, onze reis, gaat door. Dank voor betrokkenheid en solidariteit, dank voor liefde, gebed en steun.”

Dank zij onze solidariteit, ons gebed voor een rechtvaardige vrede, waar ook Israel verlost zal zijn van zijn voortdurend verzet tegen de Palestij­nen, in een overleg waarin ook de stem van Pales­tijnen gehoord wordt, dank zij onze steun, vindt de familie Nassar steeds opnieuw de moed en kracht om door te gaan.

Riet Bons-Storm

Nieuwsbrief Vredekerk

Bijbelvers van de dag

Moge de HEER een burcht zijn voor de verdrukte, een burcht in tijden van nood.